Kelimeler kifayetsiz

Iki gundur TR'den gelen bir arkadasimla beraberim. Bir sure once bir yakinini kaybetti. Kafasi duman diyelim. Serde erkeklik olunca disari vurum az oluyor. Boyle durumlarda ne diyecegimi artik bilmiyorum. Basima gelmeden evvel, konusmasi kolaydi. Ama sevdigim birini kendi ellerimle topraga verdigimden bu yana biliyorum ki ne dense bos ve avutmuyor. Onun icin artik susup, sefkat gostermeyi ogrendim. Kisinin yaninda olmak onemli. Kelimeler kifayetsiz kaliyor. Ani kayiplar bu sekilde sok etkisi yaratiyor. Cok uzun senelerdir taniyorum onu. Dun gece birlikte sabahladik. Gunun ilk isiklariyla hafif bir kahvalti yaptik, kahvemizi ictik. Yuruyus sonrada sahilde ufak bir piknik. Hava onun sansina iki gundur seker gibi.

Epey yorulduk. Uyuyamamaktan sikayetci. Sanirim bu gece uyuyabilecek, insallah...alkolunde etkisi var tabii.. Kafalarimiz iyi..sahilde sezlonglarda oturuyoruz. Herkes kendi halinde su an. Eve girmeye kimsenin niyeti yok sanki. Bakalim bu gecede sabahlariz belki. Nezlem berbat duruma geldi. Cidden dinlenmeye ihtiyacim var...

Weather with you